Gece fırtına çıkmış, günlerden beri taşıdığı tüm elektriğini yüklemiş üzerime... Sabah kalktığımda kocaman kapkara bir buluttum...
Farkına varmam uzun sürdü. Önce biraz yağmur yağdırdım, mucize olmuşçasına hafifledi ruhum.. Tam geçti derken yine toplanıyordu o ağır hava inatla. Ben boşalttıkça toplanıyor, ben indirdikçe tepeme çıkıyordu. Savaşmamaya karar verdim ben sadece bulut olacaktım.
Kapkara, gergin bir bulut olduğumun farkına vararak, yıldırımlarımı sakınmak için tüm gücümle rüzgara bıraktım kendimi. Yorulana kadar durmayacaktım, son damlasına kadar akacaktı tüm duygularım. Ben sadece bulut oldum. Hiç birşeyi tutmadım içimde, sadece izledim. Damlaların yoğunlaşmasını ve sonra akmasını izledim. Düşüncelerin gelişlerini ve ardından gidişlerini izledim. İzledikçe hafifledim, hafifledikçe beyazlaştım. Teslim oldukça özgürleşiyordum... Çabasızca akıp geçiyorlardı içimden.
Şimdi pofuduk, bembeyaz, özgür bir bulutum.Yüzümde rahatlamış bir gülümseme, saçlarımda güneş ve yaz şarkısı söyleyen serçe kuşları...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder